" اگر " به میان آورند و مثلا صیغه را اینطور جاری کنند : من خانه خودم‌ را به تو اجاره می‌دهم به شرط اینکه پدرم از سفر حج برگردد ، این تعلیق‌ است و معامله باطل می‌باشد . معامله باید منجز باشد و " اگر " نباید در آن وجود داشته باشد . و لهذا در باب اجاره هم صحیح نیست کسی بگوید : من‌ این را برای مدت ده سال از تو اجاره می‌کنم در صورتی که از اینجا نروم . اجاره برای مدت معین است . فقط می‌تواند خیار فسخ قرار دهد که آنرا بهم‌ بزند ، و الا از نظر فقه ، طبیعت عقد ، تعلیق بر نمی‌دارد . آنوقت در مسئله بیمه به شرط حیات و بیمه به شرط فوت ، این اشکال به وجود می‌آید که علاوه بر اینکه مدت باید مشخص باشد ، تنجیز هم باید داشته باشد و نباید تعلیق داشته باشد . یعنی طبق این قاعده ، بیمه‌گزار باید در تمام‌ این مدت حق بیمه را بپردازد اعم از اینکه در این بین بمیرد یا زنده‌ بماند ، و حال آنکه قراردادهای بیمه ظاهرا اینطور نیست . در قرارداد بیمه اگر فوت حاصل شد ، دیگر از بیمه‌گزار چیزی نمی‌گیرند و این خود یک‌ اشکال است . سؤال کننده : مؤسسه بیمه می‌تواند ببخشد . جواب : می‌تواند ببخشد ولی قرارداد چگونه است ؟ اگر از ابتدا در متن‌ قرارداد تعلیق وجود داشته باشد ، معامله از اصل باطل است . سؤال کننده : بانک وام مسکن می‌دهد و می‌گوید اگر تا ده سال توانستی ، قسط این وام را بده ، اگر فوت کردی ، نمی‌خواهم . جواب : نه ، بانک اکنون تعهد می‌کند که بعد ببخشد . به او قرض می‌دهد و با او قرارداد می‌کند که اگر فوت کردی ، من بقیه