عنوان سود به بانک بپردازم ، ولی حد اقل دویست هزار تومان از این قرض‌ استفاده می‌برم و صد هزار تومانش برای خودم باقی می‌ماند . در این مورد دانشمندان مصری گفته‌اند ادله شرعی در باب ربا تماما متوجه قرضهای‌ استهلاکی یا مصرفی است و ناظر به قرضهای استنتاجی نیست . آقای مهندس قرضهای مصرفی را به سه قسم تقسیم کرده‌اند . یکی قرض‌ درماندگان : کسی هیچ ندارد و یک مصرف خیلی ضروری هم دارد مثلا فرزندش‌ مریض شده و برای معالجه‌اش نیاز به وام دارد . در این مورد واقعا جای‌ آنست که جامعه در مورد چنین فردی احساس وظیفه و کمک کند . نوع دوم ، قرض امیدواران است که وام گیرنده آنقدرها در استیصال نیست و در آینده‌ می‌تواند وام مصرف شده خود را پس بدهد . یعنی بالقوه می‌تواند خودش را اداره کند ولی بالفعل نمی‌تواند . در اینجا هم جای قرض الحسنه است و جامعه چنین وظیفه‌ای دارد تا از این طریق مشکل چنین فردی را حل بکند . مثل‌ قرض الحسنه‌های قسطی که امروز خیلی معمول است . نوع سوم قرض بستانکاران است که از این هم یک درجه سبکتر است . مثل‌ شخصی که خودش طلبکار است و هیچ احتیاجی هم ندارد . برای اینکه طلبش را زودتر وصول کند از دیگری قرض می‌گیرد .

قرض ربوی از نظر طبیعت حقوقی

در اینجا به نظر می‌رسد که ما دو بحث را باید مطرح کنیم و بعد ببینیم‌ نتیجه چه می‌شود . یکی بررسی قرض ربوی به اصطلاح از