حالا ما با توجه به اینکه برخی از راه حل‌هایی که گفته‌اند مبتنی بر همان‌ ظاهر سازی است آنها را نقل می‌کنیم . اولین مسئله در باب بانکها اینست که آیا مطلق معاملاتی که اگر با فرد انجام بدهیم صحیح است ، اگر با بانک انجام بدهیم نیز صحیح است یا نه ؟ جواب اینست : صحیح است . یعنی بنابراین نظریه صحیح است و هیچ مانعی‌ ندارد . سرمایه اولیه‌ای که در بانک گذاشته‌اند حلال است یا لا اقل باید بنا را بر حلیت بگذاریم چون هر چیزی را تا یقین نداریم که حرام است‌ نمی‌توانیم بگوئیم حرام است .

حساب جاری

آیا باز کردن حساب جاری در بانک اشکالی دارد ؟ نه . ظاهر حساب جاری‌ اینست که شخص می‌گوید من پولم را می‌گذارم در بانک ، کأنه امانت‌ گذاشته‌ام ، و هرگاه خواستم امانتم را پس می‌گیرم . اما همه می‌دانند ، آقایان [ فقها ] هم قبول دارند که این امانت نیست ، آنوقت امانت است‌ که عین مال محفوظ بماند و شما آن را پس بگیرید . شما پول خود را که در بانک می‌گذارید ، به این صورت می‌گذارید که بانک در پول شما هرگونه‌ تصرفی می‌خواهد ، بکند . بنابراین پول خود را به قرض می‌دهید به بانک که‌ هرگاه خواستید ، از بانک قرض بگیرید . و چون این قرض با سود نیست پس‌ این کار مانعی ندارد . ممکن است کسی اشکال کند که می‌دانیم بانک ربا می‌گیرد و معاملات حرام انجام می‌دهد . ما چطور پول حلالمان را به بانک‌ بدهیم و بعد پولی بگیریم که نمی‌دانیم حلال است یا حرام . در پاسخ می‌گویند که شرع در اینگونه مسائل تسهیل