انسان وقتی مالک چیزی هست اگر مالکیت را اعتبار بکنیم یعنی در هر جا که مالکیت برای چیزی اعتبار شده است لازمه مالکیت این است که او حق‌ هرگونه تصرفی را در مملوک خودش دارد . یعنی طبیعت مالکیت ، هرگونه‌ تصرفی را اقتضا می‌کند . البته قانون می‌تواند از بعضی تصرفات منع کند و ما در اسلام چنین چیزی داریم که در مواردی ، از تصرفاتی که به نظر می‌رسد طبیعی است که مالک در مال خودش بکند جلوگیری می‌کند . ریشه این منع‌ تصرف این است که در اسلام مالکیت دیگری مقدم بر مالکیت فرد اعتبار می‌شود و آن مالکیت خداست و در بعضی تعبیرات مالکیت عموم است که‌ مالکیت فرد در درجه بعد قرار می‌گیرد . پس در مواردی مانعی ندارد که به‌ خاطر حقی که عموم دارند ، جلو تصرف مالکیت فرد گرفته شود . اکنون وارد این بحث نمی‌شویم .