شما پارچه‌ای را نزد خیاط می‌برید و به او می‌گوئید اگر لباس مرا اینگونه‌ دوختی ، من اینقدر به تو مزد می‌دهم . در اینجا شما خیاط را برای یک مدت‌ معین اجیر نمی‌کنید بلکه در مقابل این کار به او مزد می‌دهید . کار طبیب‌ از این قبیل است . شخص به طبیب می‌گوید شما مثلا نسخه بده یا معاینه کن‌ نمی‌گوید تو یک ساعت یا دو ساعت اجیر من هستی من در مقابل این کار مزد می‌دهم . بنابراین ایندو را نباید با همدیگر اشتباه کرد .

یادداشتهایی از استاد شهید بر جزوه آقای مهندس طاهری

در تعریف ربا می‌گوید : " اخذ اضافه در معامله مثلین " . البته این تعریف به حسب اصطلاح فقهی شامل ربای معاملی می‌شود نه ربای‌ قرضی ، ولی مقصود نویسنده اعم است . اینجا می‌توان بحثی را آغاز کرد و گفت اساس ربا همان ربای معاملی است و قرض حریم آن است ، عکس آنچه‌ قبلا گفته‌ایم ، ولی بسیار مشکل است . بحث دیگر این است که در قرآن ، بیع در مقابل ربا قرار گرفته است . آیا مقصود خصوص ربای قرضی است و یا شامل ربای معاملی هم می‌شود که خود نوعی بیع است ؟ اگر مقصود خصوص ربای‌ قرضی باشد باید بگوئیم مقصود این است که ربا مطلقا حرام است و بیع حلال‌ است الا برخی بیعهای ربوی . پس طبیعت بیع در مقابل طبیعت ربا قرار نگرفته است . یعنی بسیار مستبعد است که بیع در مقابل ربا قرار گیرد و بعضی افراد بیع خارج شود و داخل در طرف مقایسه قرار گیرد . و اگر مقصود اعم باشد معلوم می‌شود که قرآن معامله مثل به مثل را بیع نمی‌داند . بیع‌ چیزی جز