درباره این دلیل باید گفت اگر مقصود این است که قدرت ثروت ربوی یک‌ قدرت موهوم است از آن جهت که ثروت است ، واضح است که درست نیست ، و اگر مقصود این است که ربا سبب می‌شود که مکتسب به او بیش از توانائی‌ واقعی خودش قدرت پیدا کند به این معنی که تاجر و کارخانه دار و غیره‌ همان طور که با سرمایه منافعی به دست می‌آورد ، معرض ضررها نیز هست . اگر سرمایه از خود شخص باشد یا مضار به باشد یا قرض الحسنه باشد ، اجبار و الزامی پشت سر تاجر یا عامل یا کارخانه دار برای کار و تولید و فروش نیست ، ولی اگر ربا باشد که خواه ناخواه و روز به روز بر منافع‌ افزوده می‌شود ، صاحب پول مجبور است تولید یا فروش کند . این تولیدهای‌ اجباری و فروشهای اجباری است که ورشکستهای عظیم و بحرانهای اقتصادی‌ ایجاد می‌کند . ج : و وقوع التطاول بینها و اکل بعضها بعضا وانهضام بعضها فی بعض و فناء کل فی ما هو اقوی منه . . . این دلیل همان است که سوسیالیستها برای رد مطلق سرمایه‌داری خواه با پول شخصی یا پول قرض الحسنه‌ای یا مضاربه گفته‌اند و خلاصه‌اش این است که‌ سرمایه بزرگتر خصوصا در عصر ماشین همیشه سرمایه کوچکتر را هضم می‌کند و می‌خورد . سرمایه کوچک قادر به رقابت با سرمایه بزرگ نیست . این دلیل‌ اگر درست باشد و البته درست نیست نفی مطلق سرمایه داری می‌کند نه خصوص‌ ربا را . تشکیل سرمایه بزرگ دادن متوقف بر ربا خواری نیست . ٤ - در آخر کتاب " اسلام و مشکلات اقتصادی " رساله