ولی در اجاره زمان دخالت دارد . در هر جا که زمان دخالت دارد ، مدت ، از اول تا به آخر باید مشخص باشد . اگر مدت مشخص نباشد ، باز معامله‌ می‌شود مجهول . مثلا در مهمانخانه‌ها اغلب اینطور است که مسافر می‌پرسد شبی‌ چند ؟ می‌گویند شبی مثلا پنجاه تومان . ولی مسافر معین نمی‌کند که این اتاق‌ از حالا تا کی در اجاره من است . مدتی را که اجاره میان موجر و مستأجر برقرار است و در تمام آن مدت ، او مالک منفعت آن اتاق است که از آن‌ استفاده کند ، معین نمی‌کند . فقط این مقدار را معین می‌کند که هر قدر ماندم شبی پنجاه تومان می‌دهم . این اجاره از نظر شرعی باطل است یعنی‌ اجاره صحیحی نیست و به همین جهت اثرش در اینجا ظاهر می‌شود که اگر بعد میان صاحب هتل و این مسافر اختلاف شود ، آن قراردادی که بسته‌اند هیچ‌ اساسی ندارد یعنی دیگر شبی پنجاه تومان میزان نیست چون آن قرارداد باطل‌ بوده ، بلکه اجرت المثل میزان است . اگر واقعا اجرت المثل آن اتاق‌ شصت تومان باشد ، باید شصت تومان بدهد و اگر چهل تومان باشد ، چهل‌ تومان . و لهذا اگر در آخر تراضی نشود ، شبهه دارد . بیمه هم جزء معاملاتی است که زمان در آن دخالت دارد ، مدتش باید مشخص باشد . اگر زمان بیمه مشخص نباشد ، باطل است . از جمله خصوصیات‌ بیمه مشخص بودن زمان آن است .

اقسام بیمه

بیمه‌ها را تقسیم کرده‌اند به بیمه‌های اشیاء و بیمه‌های اشخاص ، و گویا بیش از اینها است . بیمه دیگری وجود دارد به نام بیمه مسئولیت که آن‌ هم خودش اساسا بابی است در فقه . بیمه‌های