ج : سوره نساء آیه ١٥٨ - ١٥٩ : « فبظلم من الدین هادوا حرمنا علیهم‌ طیبات احلت لهم و بصدهم عن سبیل الله کثیرا ٠ و اخذهم الربوا و قد نهوا عنه و اکلهم اموال الناس بالباطل و اعتدنا للکافرین منهم عذابا الیما . د : سوره روم آیه ٣٨ : « و ما اتیتم من ربا لیربو فی اموال الناس فلا یربوا عند الله و ما اتیتم من زکوه تریدون وجه الله فاولئک هم المضعفون‌ . ( مربوط بودن این آیه با ربا معلوم نیست ) . ٢ - در کافی جلد ٥ صفحه ١٤٦ دو روایت در فلسفه حرمت ربا هست یکی : « عن سماعة قال : قلت لابی عبدالله ( ع ) : انی رأیت الله تعالی قد ذکر الربا فی غیر آیة و کرره ، قال : ا و تدری لم ذاک ؟ قلت : لا ، قال : لئلا یمتنع الناس من اصطناع المعروف » . أیضا عن أبی عبدالله ( ع ) : انما حرم الله عزوجل الربا لکیلا تمتنع‌ الناس من اصطناع المعروف . رجوع شود به کافی جلد ٥ صفحات ١٤٤ - ١٤٧ و فقیه جلد ٣ صفحه ١٧٤ و به‌ استبصار جلد ٣ صفحه ٧١ و به تهذیب جلد ٧ صفحه ٩٣ - . ١٢٠ در وسائل جلد ٢ صفحه ٥٩٧ : « عن هشام بن الحکم انه سأل ابا عبدالله ( ع‌ ) عن علة تحریم الربا . فقال : انه لو کان الربا حلالا لترک الناس‌ التجارات و ما یحتاجون الیه ، فحرم الله الربا لتنفر الناس من الحرام‌ الی الحلال ، و الی التجارات من البیع و الشراء ، فیبقی ذلک بینهم فی‌ القرض » .