است و آن مربوط است به دو چیز : الف - سرمایه‌های راکد نماند و در گردش باشد . بانک وسیله جذب‌ سرمایه‌های کوچک به صورت پس‌انداز یا سپرده ثابت و دادن بهره و یا جایزه به آنها ، سرمایه‌ها را جمع می‌کند و در اختیار افرادی که لیاقت‌ فعالیت دارند : تجاری ، کشاورزی ، صنعتی ، با گرفتن سود ( البته سود بیشتر ) قرار می‌دهد و علیهذا بانک به منزله رابط و دلال و واسطه سرمایه و کار است . ب - بانک موجب می‌شود که بر وسعت دامنه فعالیتها افزوده شود . در وامهای بستانکاران که به صورت خرید و فروش سفته صورت می‌گیرد ، سبب‌ می‌شود که فروشنده به انتظار وصول پولش بیکار ننشیند بلکه با فروش سفته‌ به قیمت کمتر و تهیه پول نقد ، به ابتکار بازرگانی یا کشاورزی یا صنعتی‌ دست بزند . ( البته خرید و فروش سفته معمولا مربوط است به کار بازرگانی‌ و واسطه گری ، و معلوم نیست از نظر مصالح جامعه این اندازه فعالیت را بشود به حساب توزیع صحیح گذاشت بلکه بیشتر موجب اشکالات در توزیع‌ می‌شود چون هرچه عمل واسطه گری زیادتر شود ، بر خلاف فعالیت کشاورزی و صنعتی ، کالا گرانتر می‌گردد ) . وام امیدواران نیز اگر به منظور مصرف نباشد موجب توسعه فعالیت‌ گیرنده وام می‌شود . ولی وام امیدواران اگر به منظور توسعه باشد ، خود بخود داخل در وام تولید کنندگان می‌شود .