پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣١ - شرح و تفسير مصاحبت احمق!

شرح و تفسير مصاحبت احمق!

امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه، از معاشرت با احمق نهى مى‌كند و دليل روشنى براى آن ذكر مى‌نمايد و مى‌فرمايد: «با احمق مصاحبت نكن كه كارهاى احمقانه خود را براى تو زيبا جلوه مى‌دهد و دوست دارد تو هم مثل او باشى»؛

(لَا تَصْحَبِ الْمَائِقَ فَإِنَّهُ يُزَيِّنُ لَكَ فِعْلَهُ، وَيَوَدٌّ أَنْ تَكُونَ مِثْلَهُ)

. انسان، موجودى اجتماعى است، نه‌تنها به اين دليل كه مدنى بالطبع است و عشق به اجتماعى بودن در نهاد او نهفته شده، بلكه به دليل نيازهاى فراوان و متنوعى كه دارد و نمى‌تواند بدون كمك گرفتن از ديگران به آن برسد. اضافه بر همه اين‌ها تنهايى او را رنج مى‌دهد و كسل مى‌كند و هنگامى كه در جمع دوستان است احساس آرامش مى‌نمايد و غالبا در مشكلات، به‌وسيله درد دل كردن با ديگران تسلى خاطر پيدا مى‌كند. روى اين جهات هرگز نمى‌توان انسان را از زندگى اجتماعى جدا كرد. به همين دليل كسانى كه مدتى طولانى در سلول‌هاى انفرادى زندان محبوس مى‌شوند به بيمارى روانى گرفتار مى‌گردند.

زندگى اجتماعى نيز خالى از آسيب‌ها نيست، زيرا اگر انسان دوستان مناسبى را براى خود انتخاب نكند چه بسا ضررهايى از دوستان متحمل مى‌شود كه بيش از زيان‌هاى زندگى فردى است.

به همين دليل پيشوايان بزرگ دين همواره در اين موضوع هشدار داده‌