پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠١ - شرح و تفسير از حرص خود بكاه و به سهم خود قانع باش
آزمندان و شتاب دنياپرستان است.
مرحوم «مغنيه» براى حل بعضى از شبهات ناچار شده است تفسير ديگرى براى گفتار حكيمانه بالا انتخاب كند كه با ظاهر اين حديث شريف هماهنگ نيست. او مىگويد: منظور از «ذكر حكيم» همان قرآن است و منظور از تعيين سهم هركس از روزى همان است كه در آيات شريفه سوره «زلزال» مىخوانيم:
«فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَه* وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ»؛ هركس بهاندازه سنگينى ذرهاى كار نيك كند (در آخرت) آن را مىبيند و (همچنين) هركس بهقدر ذرهاى كار بد كند او نيز (در سراى ديگر) آن را خواهد ديد». [١]
نتيجه اينكه انسان در برابر اعمالش جزا داده مىشود و آنچه را از نيك و بد انجام داده در آخرت به آن خواهد رسيد؛ خواه در دنيا قوى و نيرومند باشد يا ضعيف و ناتوان. نه قدرت و ثروت دنيا او را به خدا نزديك مىكند و نه وى را از عذاب دوزخ- اگر از گمراهان باشد- بازمىدارد و نه ضعف و فقر ميان انسان و نعمتهاى بهشتى- هرگاه از هدايتشدگان باشد- مانع مىشود. [٢]
ولى نبايد ترديد كرد كه منظور از «ذكر حكيم» همان لوح محفوظ است كه در بالا شرح داده شد و منظور از تعيين سهميه، سهميه مادى دنيوى است و ذيل حديث، شاهد گويايى بر اين مطلب است و همچنين احاديث ديگرى كه در باب تقسيم رزق و روزى رسيده است.
[١]. زلزال، آيه ٧ و ٨
[٢]. فى ظلال نهجالبلاغه، ج ٤، ص ٣٨٣