پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢٥ - شرح و تفسير شيوه تبريك نوزاد

شرح و تفسير شيوه تبريك نوزاد

در آغاز اين كلام نورانى مى‌خوانيم: «كسى در محضر امام عليه السلام به ديگرى با اين عبارت نوزادش را تبريك گفت: قدم اين نوزاد يكه‌سوار مبارك باد»؛

(وَهَنَّأ بِحَضْرَتِهِ رَجُلٌ رَجُلًا بِغُلامٍ وُلِدَ لَهُ فَقالَ لَهُ: لِيُهْنِئْكَ‌ [١] الْفَارِسُ)

. «امام عليه السلام فرمود: اين چنين مگو»؛

(فقال عليه السلام: لَاتَقُلْ ذلِكَ)

. ولى بگو: «شكرگزار بخشنده باش»؛

(وَلكِنْ قُلْ: شَكَرْتَ‌ [٢] الْوَاهِبَ)

. سپس فرمود: « (اين سه تقاضا را از خدا براى او بكن و بگو:) اين مولود بر تو مبارك باد (اميدوارم) بزرگ شود و از نيكى‌هايش بهره‌مند گردى»؛

(وَبُورِكَ لَكَ فِي الْمَوْهُوبِ، وَبَلَغَ أَشُدَّهُ، وَرُزِقْتَ بِرَّهُ)

. بى‌شك فرزند، موهوبى الهى است و پيش از هرچيز بايد به فكر شكر واهب بود، نه اين‌كه آن را جداى از بركات الهى شمرد و به شجاعت آينده و يا غارتگرى او انديشيد و بعد از آن بايد دعا كرد كه خدا اين فرزند را از خطرات حفظ كند تا مسير تكامل را طى كند و به حدّ كمال برسد و مبدأ خيرات و بركات شود و نه‌تنها براى خودش بلكه خير و نيكى او به ديگران هم برسد و چه خوب است كه به هنگام تبريك گفتن براى مولود جديد به تمام اين نكته‌ها توجه شود.

[١]. اين جمله صيغه امر و به معنى دعاست و تعبير به «فارس» كنايه از شجاعت است و معلوم است كه عرب جاهلى شجاع و قهرمان را براى غارتگرى و جنگ‌هاى خونين بى‌هدف مى‌خواست‌

[٢]. «شكرتَ» فعل ماضى است؛ ولى در اين‌جا به معناى امر است و بعضى آن را به صورت جمله دعايى معنا كرده‌اند