پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٧ - شرح و تفسير غضب و جنون!

آن‌ها در پاسخ گفتند: اگر چيزى بوده به شما بخشيديم، ما به اين كار سزاوارتريم.

و همين امر سبب شد كه هر دو گروه با هم سازش كردند و آتش غضب فرو نشست. [١]

در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم:

«الْغَضَبُ مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٍّ؛

غضب، كليد تمام بدى‌هاست». [٢]

در حديث ديگرى امام صادق عليه السلام جمله‌اى از پدرش امام باقر عليه السلام نقل مى‌كند كه گويى شرح حديث فوق است مى‌فرمايد:

«أَيُّ شَيْ‌ءٍ أَشَدُّ مِنَ الْغَضَبِ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَغْضَبُ فَيَقْتُلُ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ وَيَقْذِفُ الْمُحْصَنَةَ؛

چه چيزى بدتر از غضب است هنگامى كه انسان غضبناك مى‌شود دست به كشتن بى‌گناهان مى‌زند و نسبت ناروا به زنان پاكدامن مى‌دهد». [٣]

بسيارى از نزاع‌هاى خونين به سبب همين طغيان غضب است، بسيارى از طلاق‌ها و جدايى همسران از يكديگر و تشكيل پرونده‌هاى جنايى مختلف به سبب همين حالت خطرناك است و به همين دليل امام عليه السلام نام جنون بر آن گذاشته است.

آثار سوء غضب بيش از اين‌هاست، زيرا هنگامى كه كنترل عقل از اعضا و جوارح انسان برداشته شود هرچه بر زبانش آمد مى‌گويد و هر كار زشتى به نظرش رسيد انجام مى‌دهد، هر حقى را باطل و هر باطلى را حق مى‌كند.

[١]. كافى، ج ٢، ص ٣٠٤، ح ١١

[٢]. همان، ص ٣٠٣، ح ٣

[٣]. همان، ح ٤