پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٩ - نكته فقر و غنا

طرفداران افضليت غنا مى‌گويند: خدا از مال با تعبير «خير» در كتابش ياد كرده است؛ مانند: «إِنِّى أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّى» [١] كه در داستان سليمان آمده است. همچنين در آيه وصيت مى‌خوانيم: «إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ» [٢] نيز در داستان نوح عليه السلام، مال را يكى از نعمت‌هاى مهم الهى شمرده مى‌فرمايد: «وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ» [٣] و در حديث معروف آمده است:

«نِعْمَ‌

الْعَوْنُ عَلَى تَقْوَى اللَّهِ الْغِنَى؛

غنا بهترين وسيله براى رسيدن به تقواست». [٤] دليل آن هم روشن است و آن اين‌كه براى رسيدن به كارهاى خير، حل مشكلات مردم، پيشرفت‌هاى علمى، جهاد در برابر دشمن و نجات بسيارى از مردم از انواع گناهان، منابع مالى ضرورى است و افراد تهيدست هرگز به هيچ‌يك از اين امور نمى‌رسند.

نيز يكى از منت‌هايى كه خداوند بر پيامبر گرامى‌اش صلى الله عليه و آله مى‌گذارد اين است كه مى‌گويد: «وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى»؛ خداوند تو را فقير يافت و بى‌نياز و غنى ساخت». [٥]

اضافه بر اين‌ها در بسيارى از دعاها از خداوند تقاضاى غنا و بى‌نيازى مى‌كنيم و هرگز تقاضاى فقر نمى‌نماييم، بلكه از فقر به خداوند پناه برده مى‌شود.

در دعاى معروفى كه در بسيارى از منابع آمده مى‌خوانيم:

«اللَّهُمَّ أَغْنِنِي بِحَلالِكَ عَنْ حَرَامِكَ وَبِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ»

. [٦] همچنين در دعايى كه صبح و شام خوانده مى‌شود آمده است:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ ... مِنَ الْفَقْر». [٧]

[١]. ص، آيه ٣٢

[٢]. بقره، آيه ١٨٠

[٣]. نوح، آيه ١٢

[٤]. كافى، ج ٥، ص ٧١، ح ١

[٥]. ضحى، آيه ٨

[٦]. بحارالانوار، ج ٩٢، ص ٣٠١، ح ١

[٧]. كافى، ج ٢، ص ٥٢٦، ح ١٣