پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٩ - ٢٧٥ و قال عليهالسلام إِنَّ الطَّمَعَ مُورِدٌ غَيْرُ مُصْدِرٍ، وَضَامِنٌ غَيْرُ وَفِيٍّ، وَرُبَّمَا شَرِقَ شَارِبُ الْمَاءِ قَبْلَ رِيِّهِ؛ وَكُلَّمَا عَظُمَ قَدْرُ الشَّيْءِ الْمُتَنَافَسِ فِيهِ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ لِفَقْدِهِ وَالْأَمَانِيُّ تُعْمِي أَعْيُنَ الْبَصَائِرِ، وَالْحَظُّ يَأْتِي مَنْ لَايَأْتِيهِ

٢٧٥ و قال عليه‌السلام إِنَّ الطَّمَعَ مُورِدٌ غَيْرُ مُصْدِرٍ، وَضَامِنٌ غَيْرُ وَفِيٍّ، وَرُبَّمَا شَرِقَ شَارِبُ الْمَاءِ قَبْلَ رِيِّهِ؛ وَكُلَّمَا عَظُمَ قَدْرُ الشَّيْ‌ءِ الْمُتَنَافَسِ فِيهِ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ لِفَقْدِهِ وَالْأَمَانِيُّ تُعْمِي أَعْيُنَ الْبَصَائِرِ، وَالْحَظُّ يَأْتِي مَنْ لَايَأْتِيهِ.

امام عليه السلام فرمود:

طمع، (انسان را) به سرچشمه آب وارد مى‌كند و او را تشنه بازمى‌گرداند و ضامنى است كه هرگز وفا نمى‌كند و بسيار مى‌شود كه نوشنده آب پيش از آن‌كه سيراب شود گلوگيرش شده (و هلاك مى‌گردد) و هر اندازه ارزش چيزى بيشتر باشد كه مورد رغبتِ اين و آن گردد، به همان اندازه مصيبت از دست رفتنش بيشتر است.

آرزوها (ى دور و دراز) چشم بصيرت را كور مى‌كند و (چه بسا) سود به سراغ كسى مى‌رود كه او به دنبالش نيست! [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

صاحب كتاب مصادر بخش‌هايى از اين حديث شريف را با تفاوت‌هايى از غررالحكم آمُدى و مطالب السؤول و مجمع الامثال و نهاية الإرب نقل كرده است. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٢٢١)