پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٢ - شرح و تفسير براى آموزش صحيح شتاب مكن!
اضافه بر اين، هنگامى كه سخنى در حضور جمع گفته شود به يقين در ميان آنها افراد فاضل و برجسته كم نيستند؛ آنها مىتوانند در فهم مفاهيم آن به ديگران كمك كنند.
«شارِدَة» از ماده «شُرُود» (بر وزن سرود) به معناى حيوان يا انسان فرارى است و چون در اينجا به صورت مؤنث آمده و غالباً ضرب المثلهاى عرب به شتر است، مىتواند اشاره به ناقه گريزپا باشد. بعضى «شرود» را به معناى فرار توأم با اضطراب تفسير كردهاند و به هر حال اين واژه به صورت كنايه در مورد سخنها و مسائل ديگر بهكار مىرود.
«يَنْقُفُها» از ماده «نَقْف» (بر وزن وقف) در اصل به معناى شكافتن و سوراخ كردن و در گفتار بالا به اين معناست كه بعضى مىتوانند كلام را بشكافند و معانى اصلى آن را استخراج كنند و بعضى قادر بر آن نيستند.
ولى در بسيارى از نسخههاى نهجالبلاغه يا كتب ديگر كه اين گفتار حكيمانه در آنها نقل شده «يَثقَفُها» به جاى «يَنْقُفُها» آمده است كه از ماده «ثِقافَة» به معناى يافتن و فهميدن است و در اينجا همان معناى فهم و درك را دربر دارد و نتيجهاش همان مىشود كه در بالا آمد؛ يعنى اگر كلام در برابر جمع ايراد شود و بعضى نتوانند به حقيقت معناى آن برسند، گروه ديگرى كه داراى فهم و شعور بيشترى هستند آن را درك كرده و براى ديگران تبيين مىكنند. اين نسخه صحيحتر به نظر مىرسد.
در هر صورت، كلام هنگامى كه در جمع ايراد شود هم الفاظ آن بهطور كامل حفظ مىشود و هم مفاهيم آن روشن مىگردد.
اين سخن امام عليه السلام مىتواند اشاره و تأكيدى بر حفظ احاديث و نقل كامل و كتابت آنها براى كسانى كه در مجلس امام عليه السلام حضور نداشتند و يا نسلهاى آينده باشد. درست برخلاف رفتارى كه با احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله در قرن اول