پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٥ - نكته اقسام مشورت
است: گاه مانند آنچه در ايام ما در مجالس شورا معمول است كه مطلبى را به شور مىگذارند و بعد با اكثريت نسبى و در مسائل مهم با اكثريت دو سوم يا كمتر و بيشتر، آن را تصويب مىكنند. در اينگونه موارد، معيار، نظر اكثريت است.
گاه كسى براى پيشرفت كار خود يك گروه مشورتى انتخاب و در مسائل با آنها مشورت مىكند. در اينجا صحبت اكثريت مطرح نيست. او بعد از شنيدن نظر مشاوران، خود مىانديشد اگر نظرى را مطابق صواب تشخيص داد عمل مىكند وگرنه هرچه را خود مىپسندد انجام مىدهد.
آنچه در قرآن مجيد وارد شده كه به پيغمبر صلى الله عليه و آله خطاب مىكند: «وَشَاوِرْهُمْ فِى الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ» [١]، از نوع دوم است و همچنين آنچه در روايت مورد بحث آمده نيز از همين قبيل است. اين دو نوع مشورت در دو آيه قرآن مجيد به آنها اشاره شده است. در آيه بالا اشاره به نوع دوم است و در آيه «وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ»، نوع نخست. [٢]
[١]. آل عمران، آيه ١٥٩
[٢]. شورى، آيه ٣٨