پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢٦ - نكته تحيتها و تبريكها

نكته تحيت‌ها و تبريك‌ها

در ميان هر قوم و ملتى به مناسبت‌هاى مختلف تبريك‌ها و تسليت‌ها و تهنيت‌هايى وجود دارد و مجموع آن‌ها مى‌تواند نشانه فرهنگ آن‌ها باشد كه آن‌ها به چه مى‌انديشند و براى چه چيزهايى ارزش قائلند.

در عصر جاهليت كه همه چيز بر محور مسائل مادى و گاهى از نوع پست و ضد ارزش دور مى‌زد، تبريك‌ها و تحيت‌هاى آن‌ها شكل همان فرهنگ را داشت. اسلام كه آمد آن را دگرگون ساخت و در تمام اين موارد تعبيرات را چنان قرار داد كه انسان را به ياد خداوند خالق يكتا بيندازد.

مثلا آن‌ها به هنگام ملاقات با يكديگر

«أنْعِمْ صَباحاً وَأنْعِمْ مَساءً؛

صبح بخير و عصر بخير» مى‌گفتند؛ ولى اسلام آمد و آن را تبديل به «سلام» كرد كه مفهومش تقاضاى سلامتى از سوى خدا براى مخاطب است.

على بن ابراهيم در تفسير خود مى‌گويد:

«كَانَ أَصْحَابُ النَّبِى صلى الله عليه و آله إِذَا أَتَوْهُ يقُولُونَ لَهُ أَنْعِمْ صَبَاحاً وَأَنْعِمْ مَسَاءً وَهِى تَحِيةُ أَهْلِ الْجَاهِلِيةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ وَإِذا جاؤُكَ حَيوْكَ بِما لَمْ يحَيكَ بِهِ اللَّهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله قَدْ أَبْدَلَنَا اللَّهُ بِخَيرٍ مِنْ ذَلِكَ تَحِيَّةَ أَهْلِ الْجَنَّةِ: السَّلامُ عَلَيكُمْ؛

اصحاب پيغمبر صلى الله عليه و آله (در آغاز) هنگامى كه خدمت او مى‌رسيدند مى‌گفتند: أنْعِمْ صَباحاً وَأنْعِمْ مَساءً و اين تحيت اهل جاهليت بود.

خداوند اين آيه شريفه را نازل كرد كه منافقان هنگامى كه نزد تو مى‌آيند تحيتى به تو مى‌گويند كه خدا تو را با آن، تحيت نگفته است. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

خداوند اين تحيت را به بهتر از آن براى ما تبديل كرده كه تحيت اهل بهشت السلام عليكم است». [١]

در حديث ديگرى كه كلينى رحمه الله در كتاب‌ كافى‌ آورده مى‌خوانيم:

«إِنَّ الْحَسَنَ بْنَ‌

[١]. مستدرك الوسائل، ج ٨، ص ٣٦٦، ح ٣