پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧ - شرح و تفسير سخاوت، بهترين وسيله ارتباط

شاخه‌هاى آن در دنيا آويزان شده، هركس سخاوتمند باشد به يكى از اين شاخه‌ها مى‌چسبد و او را به بهشت مى‌رساند». [١]

در بعضى از احاديث ميان سخاوت و كرامت تفاوت ذكر شده و كريم بالاتر از سخى شمرده شده است همان‌گونه كه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در حديثى مى‌خوانيم:

«الرِّجَالُ أَرْبَعَةٌ سَخِيٌّ وَكَرِيمٌ وَبَخِيلٌ وَلَئِيمٌ فَالسَّخِيُّ الَّذِي يَأْكُلُ وَيُعْطِي وَالْكَرِيمُ الَّذِي لَايَأْكُلُ وَيُعْطِي وَالْبَخِيلُ الَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يُعْطِي وَاللَّئِيمُ الَّذِي لَايَأْكُلُ وَلَا يُعْطِي؛

انسان‌ها چهار گونه‌اند: سخاوتمند و كريم و بخيل و لئيم. سخاوتمند كسى است كه هم خودش مى‌خورد و هم به ديگران مى‌بخشد و كريم كسى است كه خودش نمى‌خورد (و ايثار مى‌كند) و به ديگران عطا مى‌نمايد و بخيل كسى است كه خودش مى‌خورد اما چيزى به ديگرى نمى‌دهد و لئيم آن‌كس است كه نه خود مى‌خورد و نه به ديگرى مى‌بخشد». [٢]

در حديث ديگرى از اميرمؤمنان عليه السلام مى‌خوانيم كه فرمود:

«الْكَريمُ مَنْ بَدَأَ بِإِحْسانِهِ؛

كريم كسى است كه بى‌آن‌كه از او طلب كنند احسان مى‌كند». [٣]

در تعبير ديگرى از همان حضرت عليه السلام آمده است:

«الْكريمُ مَنْ سَبَقَ نَوالُهُ سُؤالَه؛

كريم كسى است كه بخشش او بر سؤال و تقاضا پيشى مى‌گيرد». [٤]

[١]. بحارالانوار، ج ٦٨، ص ٣٥٢، ح ٩

[٢]. همان، ص ٣٥٦، ح ١٨

[٣]. غررالحكم، ح ٨٧٤٦

[٤]. همان، ح ٨٧٤٨