پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٣ - شرح و تفسير از نشانههاى اصلى ايمان
شرح و تفسير از نشانههاى اصلى ايمان
امام عليه السلام در اين گفتار شريف خود به يكى از نشانههاى مهم ايمان اشاره كرده، مىفرمايد: «هيچكس در ادعاى ايمان، صادق نيست مگر اينكه به آنچه نزد خداست (از پاداشهاى مادى ومعنوى) مطمئنتر باشد نسبت به آنچه نزد خودش است. (تا جايى كه آنچه را دارد سخاوتمندانه مىدهد تا عوضش را از خدا بگيرد)»؛
(لا يَصْدُقُ [١] إِيمَانُ عَبْدٍ، حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِ اللَّهِ أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِهِ)
. اشاره به اينكه خدا از يكسو رزق بندگان خود را تضمين كرده و از سوى ديگر وعده داده است كه با انفاق، انسان چيزى را از دست نمىدهد، بلكه خدا پاداشى بيشتر در جنبههاى مادى و معنوى به او مىبخشد. در آيه ٢٦٨ سوره «بقره» مىخوانيم: «الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ»؛ شيطان، شما را (به هنگام انفاق،) وعده فقر و تهيدستى مىدهد؛ و به فحشا (و زشتىها) امر مىكند؛ ولى خدا وعده «آمرزش» و «فزونى» به شما مىدهد؛ و خدا قدرتش وسيع، و (به هرچيز) داناست. (به همين دليل، به وعدههاى خود، وفا مىكند)».
[١]. در تعدادى از نسخ اين روايت در نهجالبلاغه و غير نهجالبلاغه «لا يُصَدَّق» به صورت فعل مجهول از باب تفعيل آمده است و مفهومش اين است كه ايمان انسان مورد قبول واقع نمىشود تا اينكه به آنچه نزد خداست مطمئنتر باشد از آنچه نزد اوست. در حالى كه در نسخ ديگرى مانند نسخه حاضر به صورت فعل معلوم ثلاثى آمده و مفهومش اين است كه ايمان انسان توأم با صدق و راستى نيست مگر اينكه به آنچه نزد خداست ... و نسخه اول مناسبتر به نظر مىرسد