پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٣ - شرح و تفسير هشدار به بزرگسالان
شرح و تفسير هشدار به بزرگسالان
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه هشدارى به بزرگسالان مىدهد و مىفرمايد:
مراقب خود باشند «هنگامى كه عمر به شصت سال رسيد ديگر عذرى (در انجام گناه و ترك واجبات) از آنها پذيرفته نيست»؛
(الْعُمْرُ الَّذِي أَعْذَرَ اللَّهُ فِيهِ إِلَى ابْنِ آدَمَ سِتُّونَ سَنَةً)
. شك نيست كه انسان در دورانهاى مختلف عمر تحت تأثير انگيزههاى گوناگونى است؛ در كودكى به بازىها سرگرم مىشود و در جوانى به شهوات.
هنگامى كه دوران جوانى مىگذرد و بخشى از شهوات رو به افول مىگذارد، شهوت مال و مقام و مانند آن در انسان زنده مىشود و به آن مىپردازد؛ اما هنگامى كه به دوران پيرى مىرسد كه لااقل از شصت سالگى شروع مىشود آن انگيزهها نيز در بسيارى از افراد ضعيف مىگردد مخصوصاً اگر به وضع جسمانى خود توجه كنند كه قواى آن به سرعت رو به كاهش مىرود، موهاى سر و صورت سفيد مىشوند، استخوانها ضعيف مىگردند، بهتدريج قامت خميده مىشود و نشانههاى ارتحال از دنيا يكى پس از ديگرى آشكار مىگردند. با توجه به اين مسائل، هوسهاى پيرى در او طغيان نخواهند كرد و او به فكر آينده خويش و سراى آخرت خواهد افتاد.
اين به آن معنا نيست كه اگر جوانان گناه كنند يا كسانى كه در سنين پايينتر از