پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٧ - شرح و تفسير آمادگى براى سفر آخرت
شرح و تفسير آمادگى براى سفر آخرت
امام عليه السلام در اين كلام حكيمانه و فشرده و كوتاه، مردم را براى آماده شدن سفر آخرت اندرز مىدهد و مىفرمايد: «كسى كه دورى سفر آخرت را به ياد داشته باشد خود را مهيا مىسازد»؛
(مَنْ تَذَكَّرَ بُعْدَ السَّفَرِ اسْتَعَدَّ)
. در اين حديث شريف و احاديث فراوان ديگر، مردمِ دنيا به مسافرانى تشبيه شدهاند كه به سوى منزلگاه دوردست اما بسيار مرفه و پربركت در حركتند و بايد براى رسيدن به سرمنزل مقصود مركبى راهوار و زاد و توشهاى فراوان آماده سازند وگرنه در وسط راه مىمانند و به مقصد نخواهند رسيد. همين معنا به صورت ديگرى در حكمت ٧٧ آمده بود آنجا كه فرمود:
«آهِ مِنْ قِلَّةِ الزَّادِ وَطُولِ الطَّرِيقِ وَبُعْدِ السَّفَرِ؛
آه از كمى زاد و توشه و طولانى بودن راه و دورى سفر».
ابن ابىالحديد در شرح نهجالبلاغه خود و متقى هندى در كنزالعمّال حديث جالبى ذكر مىكنند كه بىارتباط به مقصود ما نيست و مضمون آن چنين است:
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رو به يارانش كرد و فرمود: مَثَل من و شما و دنيا همچون جمعيتى است كه از يك بيابان خشك و خالى عبور مىكردند و به جايى رسيدند كه نمىدانستند آنچه را پيمودند بيشتر است يا آنچه تا مقصد باقى مانده است؟ در حالى كه زاد و توشه آنها تمام شد و مركب آنها از راه ماند و در ميان اين بيابان