پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٩ - شرح و تفسير نقش سلطان عادل

شرح و تفسير نقش سلطان عادل‌

امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى اشاره دارد و مى‌فرمايد: «سلطان (عادل) پاسدار الهى در زمين اوست»؛

(السُّلْطَانُ وَزَعَةُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ)

. اشاره به اين‌كه وجود قوانين و دستورات الهى به تنهايى براى جلوگيرى از نافرمانى‌ها و گناهان و ظلم ظالمان و تجاوز متجاوزان كافى نيست، بلكه نيروى بازدارنده‌اى لازم است كه افراد متخلف را از كار خود بازدارد و آن قدرت حاكم عادل است.

«سلطان»، هم به معناى قدرت و سلطه مى‌آيد؛ مانند آيه‌ «إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ»؛ سلطه شيطان تنها بر كسانى است كه ولايت او را پذيرفته‌اند و به خدا مشرك مى‌شوند. (و از شيطان پيروى مى‌كنند)». [١] و هم به معناى صاحب قدرت؛ مانند آنچه در روايت عمر بن حنظله آمده است كه دو نفر از شيعيان با هم اختلاف داشتند

«فَتَحَاكَمَا إِلَى السُّلْطَانِ وَإِلَى الْقُضَاةِ؛

آن‌ها داورى را نزد سلطان و نزد قضاةِ (او) بردند». [٢] كه امام عليه السلام فرمود: كار درستى نيست سپس دستورى براى داورى صحيح صادر فرمود.

روشن است كه منظور از واژه سلطان در كلام حكيمانه مورد بحث، همان‌

[١]. نحل، آيه ١٠٠

[٢]. كافى، ج ١، ص ٦٧، ح ١٠