پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١١ - شرح و تفسير شش نكته آموزنده
شرح و تفسير شش نكته آموزنده
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانهاش به شش نكته اشاره مىكند كه هركدام اندرز گرانبهايى است و در ابتدا چنين به نظر مىرسد كه اين نكات، مستقل از يكديگرند؛ ولى با دقت مىتوان رابطهاى در ميان آنها يافت. نخست مىفرمايد:
«طمع (انسان را) به سرچشمه آب وارد مىكند و او را تشنه بازمىگرداند»؛
(وقال عليه السلام: إِنَّ الطَّمَعَ مُورِدٌ غَيْرُ مُصْدِرٍ)
. زيرا شخص طمعكار غالباً دنبال چيزى مىرود كه در دسترس او قرار نخواهد گرفت؛ ولى طمع، او را به هوس مىاندازد كه به آن برسد و به اشتباه، آن را دستيافتنى مىپندارد؛ اما همچون كسى كه به سراغ آب مىرود ولى با سراب روبرو مىشود، ناكام بازمىگردد.
در دومين نكته مىفرمايد: «طمع، ضامنى است كه وفا نمىكند»؛
(وَضَامِنٌ غَيْرُ وَفِيٍّ)
. زيرا طمع، شخص طمعكار را به دنبال خواستههايش مىفرستد، همان خواستههايى كه دستنيافتنى است و آن را براى طمعكار تضمين مىكند؛ ولى همانند ضامنى كه به قول خود وفا نمىكند، طمعكار را محروم و ناكام رها مىسازد.
در سومين نكته مىفرمايد: «بسيار شده است كه نوشنده آب پيش از آنكه