پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤٩ - شرح و تفسير زيانكاران هر دو جهان!

شرح و تفسير زيان‌كاران هر دو جهان!

امام عليه السلام در اين كلام حكيمانه و كوبنده به دنياپرستان هشدارهاى جدى مى‌دهد: نخست مى‌فرمايد: «اى مردم! تقواى الهى پيشه كنيد چه بسيار آرزومندانى كه به آرزوى خويش نمى‌رسند و بناكنندگانى كه در آنچه ساخته‌اند ساكن نمى‌شوند و گردآورندگان اموالى كه به‌زودى آن را ترك مى‌گويند»؛

(مَعَاشِرَ النَّاسِ، اتَّقُوا اللَّهَ فَكَمْ مِنْ مُؤَمِّلٍ مَا لَايَبْلُغُهُ، وَبَانٍ مَا لَايَسْكُنُهُ، وَجَامِعٍ مَا سَوْفَ يَتْرُكُهُ)

. در واقع امام عليه السلام نخست به‌طور كلى از آرزوهاى عقيم و دست نيافتنى سخن مى‌گويد، سپس انگشت روى دو مورد خاص؛ يعنى بناها و قصرها، و اموال و ثروت‌ها مى‌گذارد. بناهايى كه انسان مى‌سازد و رها مى‌كند و مى‌رود و اموالى كه گردآورى كرده و بى‌آن‌كه از آن‌ها بهره ببرد رها مى‌سازد و دنيا را ترك مى‌گويد.

سپس به اين نكته اشاره دارد كه مشكل اين گروه از دنياپرستان تنها اين نيست كه از نتيجه زحمات خود بهره‌مند نمى‌شوند، بلكه مشكل مهم‌ترى در پيش دارند و آن تهيه اين اموال از طرق نامشروع و مسئوليت‌آفرين است.

مى‌فرمايد: «چه بسا آن‌ها را از طريق باطل گردآورى كرده و يا حق آن را نپرداخته‌اند»؛

(وَلَعَلَّهُ مِنْ بَاطِلٍ جَمَعَهُ، وَمِنْ حَقٍّ مَنَعَهُ)

.