پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦١ - ١ و فى حديثه عليهالسلام فَإِذَا كَانَ ذلِكَ ضَرَبَ يَعْسُوبُ الدِّينَ بِذَنَبِهِ، فَيَجْتَمِعُونَ إِلَيْهِ كَمَا يَجْتَمِعُ قَزَعُ الْخَرِيفِ
١ و فى حديثه عليهالسلام فَإِذَا كَانَ ذلِكَ ضَرَبَ يَعْسُوبُ الدِّينَ بِذَنَبِهِ، فَيَجْتَمِعُونَ إِلَيْهِ كَمَا يَجْتَمِعُ قَزَعُ الْخَرِيفِ.
امام عليه السلام فرمود:
در آن هنگام پيشواى دين در جايگاه خود مستقر مىشود و خداوند گروهى را از اطراف بلاد برمىانگيزد و مانند پارههاى ابر پاييز به سرعت به سوى او مىآيند. [١]
مرحوم سيّد رضى (در تفسير اين كلام شريف) مىگويد: «يَعْسُوب» به معناى آقا و پيشواى بزرگى است كه در آن روز، سرپرستى امور مردم را به دست مىگيرد و «قَزَع» به معناى قطعههاى ابرى است كه آب در آنها وجود ندارد
[١]. سند گفتار حكيمانه:
از جمله كسانى كه- به گفته مرحوم خطيب در مصادر- (قبل از سيّد رضى) اين كلام حكيمانه را آوردهاند قاسم بن سلام (متوفاى ٢٢٤) در كتاب غريب الحديث است و همچنين ازهرى در كتاب تهذيب اللغة در ماده «قَزَع» و هِروى در كتاب الجمع بين الغريبين طبق نقل ابن اثير در نهاية در ماده «ذَنَب». (مصادر نهجالبلاغه، ج ٤، ص ٢٠٤).
اضافه مىكنيم ابن ابىشيبه كوفى (متوفاى ٢٣٥) اين كلام پر معنا را در كتاب مصنّف خود آورده است. (المصنف، ج ٨، ص ٥٥٩) و متقى هندى در كنزالعمّال (متوفاى ٩٧٥) آن را با اضافاتى شبيه آنچه در روايت مجلسى آمده ذكر مىكند كه نشان مىدهد از منابع ديگرى اخذ كرده است. (كنزالعمّال، ج ١٤، ص ٥٥٧)