پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٧ - ٥ و فى حديثه عليهالسلام إِنَّ الْإِيمَانَ يَبْدُو لُمْظَةً في الْقَلْبِ، كُلَّمَا ازْدَادَ الْإِيْمَانُ ازْدَادَتِ اللُّمْظَةُ

٥ و فى حديثه عليه‌السلام إِنَّ الْإِيمَانَ يَبْدُو لُمْظَةً في الْقَلْبِ، كُلَّمَا ازْدَادَ الْإِيْمَانُ ازْدَادَتِ اللُّمْظَةُ.

امام عليه السلام فرمود:

ايمان، نخست به صورت نقطه سفيد و درخشانى در دل آشكار مى‌شود و هرقدر ايمان افزايش مى‌يابد آن نقطه سفيد و نورانى گسترده‌تر مى‌شود. [١]

سيّد رضى رحمه الله (در تفسير اين كلام شريف) مى‌گويد:

«لُمْظَة» چيزى مانند يك نقطه سفيد است (و اين تعبيرى است بسيار زيبا و فصيح) و به همين جهت به اسبى كه بر لبش نقطه سفيدى باشد «المظ» مى‌گويند.

(وَاللُّمْظَةُ مِثْلُ النُّكْتَةِ أَوْ نَحْوِها مِنَ الْبَياضِ. وَمِنْهُ قيلَ: فَرَسٌ ألْمَظُ، إذا كانَ بِجَحْفَلَتِهِ شَيْ‌ءٌ مِنَ الْبَياضِ)

.______________________________

(١). سند گفتار حكيمانه:

از جمله كسانى كه اين كلام شريف را در آثار خود آورده‌اند، هروى در الجمع بين الغريبين است آن‌گونه كه ابن اثير در نهايه از او در ماده «لَمَظَ» نقل كرده و ابونصر سراج (متوفاى ٣٧٨) در اللمع و همچنين ابو طالب مكى (متوفاى ٣٨٦) در قوت القلوب است كه آن را به صورت گسترده‌ترى آورده است و ما آن را در شرح و تفسير اين كلام خواهيم آورد. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٢٠٨)