پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٣ - ٢٧١ فقال عليهالسلام رُوِيَ أَنَّهُ عليه السلام رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلانِ سَرَقَا مِنْ مَالِ اللَّهِ أَحَدُهُمَا عَبْدٌ مِنْ مَالِ اللَّهِ وَالْآخَرُ مِنْعُرُوضِ النَّاسِ أمَّا هذَا فَهُوَ مِنْ مَالِ اللَّهِ وَلَا حَدَّ عَلَيْهِ، مَالُ اللَّهِ أَكَلَ بَعْضُهُ بَعْضاً؛ وَأَمَّا الْآخَرُ فَعَلَيْهِ الْحَدُّ الشَّدِيدُ فَقَطَعَ يَدَهُ

٢٧١ فقال عليه‌السلام رُوِيَ أَنَّهُ عليه السلام رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلانِ سَرَقَا مِنْ مَالِ اللَّهِ أَحَدُهُمَا عَبْدٌ مِنْ مَالِ اللَّهِ وَالْآخَرُ مِنْ‌عُرُوضِ النَّاسِ أمَّا هذَا فَهُوَ مِنْ مَالِ اللَّهِ وَلَا حَدَّ عَلَيْهِ، مَالُ اللَّهِ أَكَلَ بَعْضُهُ بَعْضاً؛ وَأَمَّا الْآخَرُ فَعَلَيْهِ الْحَدُّ الشَّدِيدُ فَقَطَعَ يَدَهُ.

روايت شده است كه دو نفر را خدمت امام عليه السلام آوردند كه هر دو از بيت‌المال سرقت كرده بودند. يكى از آن دو، برده‌اى متعلق به بيت‌المال بود و ديگرى متعلق به بعضى از مردم.

امام عليه السلام فرمود:

«اما اين يكى (برده بيت‌المال) خودش مال خداست و حدى بر او نيست (چراكه) بخشى از مال خداوند، بخش ديگر را خورده! و اما آن ديگرى بايد حد شديد بر او جارى شود (منظور از حد شديد همان حدّ سرقت است. و به دنبال آن دستور داد) دست او را قطع كردند. [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

كلينى رحمه الله در كتاب الحدود از فروع كافى به سند معتبر از امام باقر عليه السلام نقل مى‌كند كه اميرمؤمنان على عليه السلام درباره دو نفر كه از بيت‌المال سرقت كرده بودند اين سخن را با اضافاتى فرمود. نيز قاضى نعمان مغربى (متوفاى ٣٦٣) در كتاب دعائم الاسلام آن را آورده (و هر دو پيش از مرحوم سيّد رضى مى‌زيستند). (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٢١٩)