پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٣ - ٦ و فى حديثه عليهالسلام إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا كَانَ لَهُ الدَّينُ الظَّنُونُ، يَجِبُ عَلَيْهِ أَنْ يُزَكِّيَهُ، لِمَا مَضَى، إِذا قَبَضَهُ
٦ و فى حديثه عليهالسلام إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا كَانَ لَهُ الدَّينُ الظَّنُونُ، يَجِبُ عَلَيْهِ أَنْ يُزَكِّيَهُ، لِمَا مَضَى، إِذا قَبَضَهُ.
امام عليه السلام فرمود:
هرگاه انسان طلبى از كسى دارد كه نمىداند مىپردازد يا نه (لازم نيست زكات آن را فوراً بپردازد ولى) لازم است پس از وصول آن، زكاتش را نسبت به تمام سالهاى گذشته ادا كند. [١]
مرحوم سيّد رضى (در تفسير اين كلام شريف) مىگويد:
«ظَنون، دِينى است كه صاحبش نمىداند آيا مىتواند آن را از بدهكار بگيرد يا نه. گويى گمانى درباره آن دارد؛ از يكسو اميدوار است و از يكسو نااميد و اين از فصيحترين تعبيرات است. همچنين هر كارى كه انسان به دنبال آن مىرود
[١]. سند گفتار حكيمانه:
مرحوم خطيب در مصادر تنها كسى را كه ذكر مىكند اين حديث شريف را از امام عليه السلام پيش از سيّد رضى نقل كرده است ابوعبيد قاسم بن سلام (در كتاب غريب الحديث) است. (مصادر نهجالبلاغه، ج ٤، ص ٢٠٨).
اضافه مىكنيم كه اين حديث در سنن بيهقى، ج ٤، ص ١٥٠ و كنزالعمّال ج ٦، ص ٥٥٣ با تفاوت چشمگيرى آمده است