پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٨٩ - شرح و تفسير ادامه اندرزها

بخش دوم:

وَمَنْ كَثُرَ كَلَامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ، وَمَنْ كَثُرَ خَطَؤُهُ قُلَّ حَيَاؤُهُ، وَمَنْ قَلَّ حَيَاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ، وَمَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ، وَمَنْ مَاتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النَّارَ. وَمَنْ نَظَرَ فِي عُيُوبِ النَّاسِ، فَأَنْكَرَهَا، ثُمَّ رَضِيَهَا لِنَفْسِهِ، فَذلِكَ الْأَحْمَقُ بِعَيْنِهِ وَالْقَنَاعَةُ مَالٌ لَايَنْفَدُ. وَمَنْ أَكْثَرَ مِنْ ذِكْرِ الْمَوْتِ رَضِيَ مِنَ الدُّنْيَا بِالْيَسِيرِ، وَمَنْ عَلِمَ أَنَّ كَلَامَهُ مِنْ عَمَلِهِ قَلَّ كَلَامُهُ إِلَّا فِيَما يَعْنِيهِ.

(امام عليه السلام فرمود:) آن‌كس كه زياد سخن مى‌گويد زياد اشتباه مى‌كند و آن‌كس كه زياد اشتباه كند حيائش كم مى‌شود و كسى كه حيائش كم شود تقوايش نقصان مى‌يابد و كسى كه تقوايش نقصان يابد قلبش مى‌ميرد و كسى كه قلبش بميرد داخل آتش دوزخ مى‌شود. كسى كه به عيوب مردم بنگرد و آن را بد شمرد ولى براى خويش آن را خوب بداند، احمق واقعى است و قناعت، سرمايه‌اى است فناناپذير و آن‌كس كه فراوان ياد مرگ كند به اندكى از دنيا راضى مى‌شود. آن‌كس كه بداند گفتارش جزء اعمال او محسوب مى‌شود سخن كم مى‌گويد مگر در آن‌جا كه به او مربوط است.

شرح و تفسير ادامه اندرزها

امام عليه السلام هفتمين نكته راهگشا و تربيت كننده را بيان مى‌كند و مى‌فرمايد:

«كسى كه سخنش بسيار شود (و پرحرف باشد) خطاى او فراوان خواهد بود»؛