پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٢٥ - شرح و تفسير زينت فقر و غنا
انسان نيست زينت ورع و پرهيزكارى». [١]
آرى هر يك از صفات برجسته انسانى و نعمتهاى الهى بايد آثارى در اعمال و رفتار انسان بگذارد. اگر اين آثار نمايان باشد زينت آن محسوب مىشود و اگر نباشد زشت است. آنها كه گرفتار مصيبت مىشوند اگر صبر و شكيبايى پيشه كنند آبرومندند و اگر بىتابى و جزع كنند رفتار آنها زشت خواهد بود.
افراد باشخصيت و همچنين عالمان و دانشمندان اگر تواضع كنند به شخصيت و علم خود زينت بخشيدهاند و اگر كبر و غرور پيشه كنند شخصيت و علم خود را زشت نشان دادهاند و همچنين تمام نعمتهاى الهى و صفات برجسته انسانى و حوادث سخت زندگى را. امام عليه السلام در گفتار حكيمانهاى كه مرحوم سيّد رضى نقل كرده است به دو بخش از آن؛ يعنى زينت فقر و زينت غنا اشاره كرده و به نظر مىرسد سيّد رضى رحمه الله آن را از روايت مفصلى كه نقل كرديم برگزيده و به اصطلاح، تقطيع كرده است.
[١]. بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٨٠، ح ٦٥ به نقل از كشف الغمة، ج ٢، ص ٣٤٧