پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٤٣ - شرح و تفسير تسليتى پرمعنا

شرح و تفسير تسليتى پرمعنا

امام عليه السلام به سبب لطف و محبتى كه به همه داشت از جزئيات زندگى افراد نيز غافل نمى‌شد و سعى داشت مشكلات مردم را از هر قبيل حل كند؛ از جمله هنگامى كه از مرگ يكى از مسلمانان باخبر شد به بازماندگانش چنين تسليت گفت: «اين امر (مرگ) نه آغازش از شما بوده و نه به شما پايان خواهد يافت. اين دوست شما سابقاً هم گاهى مسافرت مى‌رفت، اكنون نيز تصور كنيد كه به سفرى رفته است. اگر او از سفر بازگردد چه بهتر و اگر بازنگردد شما به سوى او خواهيد رفت (و يكديگر را ملاقات خواهيد نمود)»؛

(وعَزَّى قَوْماً عَنْ مَيّتٍ ماتَ لَهُمْ فقال عليه السلام: إِنَّ هذا الْأَمْرَ لَيْسَ لَكُمْ بَدَأَ، وَلَا إِلَيْكُمُ انْتَهَى، وَقَدْ كَانَ صَاحِبُكُمْ هذَا يُسَافِرُ فَعُدُّوهُ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، فَإِنْ قَدِمَ عَلَيْكُمْ وَإِلَّا قَدِمْتُمْ عَلَيْهِ)

. اين سخن را هر مصيبت زده‌اى بشنود آرامش مى‌يابد، زيرا به اين نكته توجه پيدا مى‌كند كه نه عزيز از دست رفته آن‌ها نخستين كسى بوده كه مرگ، دامانش را گرفته و نه آخرين كس است.

نيز امام عليه السلام به اين نكته توجه مى‌دهد كه مرگ به معناى فنا و نيستى نيست كه شما اين‌قدر براى آن ناراحت شويد؛ سفرى است كه همه در پيش دارند، سفرى است به جهانى برتر و والاتر كه اگر مردم داراى اعمال صالح باشند در آن سفر در بهشت برين هنگامى كه بر كرسى‌ها تكيه كرده‌اند يكديگر را ملاقات مى‌كنند و با