منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٣٠
روشن تر بگوييم: توحيد در عبادت چيزى نيست كه فقط گروه خاصى آن را به خود نسبت دهد، بلكه تمام يكتا پرستان خصوصاً مسلمانان در اين مورد نظر واحدى دارند.چيزى كه هست بحث و گفتوگو درباره يك رشته اعمال است كه گروهى آن ها را عبادت تلقى مى كنند، در حالى كه در نظر ديگران ارتباطى به عبادت ندارند. از اين جهت بايد در اين بخش درباره دو مطلب بحث كنيم:
١. تحديد عبادت و تعريف كامل وجامع آن;
٢. بررسى مواردى كه گروه وهابى آن ها را شرك در عبادت تلقى كرده است.
كليد گشودن شبهههاى وهّابيان جز اين نيست كه «عبادت» به صورت منطقى تفسير شود، تفسيرى جامع و مانع، يعنى همه افراد را دربر گيرد، و از ورود غير، جلوگيرى كند. يكچنين تفسير از «عبادت» تمام اشكالات و شبهاتى را كه در اين مسير، مطرح كردهاند، برطرف مينمايد و ابراد منصف را به داورى عادلانه، آماده ميسازد. و تا اينچنين كارى صورت نگيرد، هرنوع بحث با آنان، جز يك دفاع مقطعى، نتيجه ديگرى ندارد.
و شما در اين بحث، با سه تعريف براى عبادت آشنا ميشويد ولى قبلاً مقدمهاى را يادآور ميشويم:
معناى حقيقى و مجازى عبادت
شكى نيست كه لفظ عبادت در قرآن و لغت و اصطلاح مردم گاهى در مواردى به كار مى رود كه از مصاديق حقيقى لفظ عبادت به معناى پرستش نيست و اگر لفظ عبادت به معناى «پرستش» در اين موارد به كار مى رود، از باب تشبيه مورد استعمال به پرستش واقعى است.
اكنون مواردى را يادآور مى شويم كه لفظ پرستش در آن ها به كار مى رود،