منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣١٧
٦. «پروردگار شما، خدايى است كه آسمان و زمين را در شش روز (دوره) آفريد، سپس بر عرش (قدرت) مستولى گرديد، امور آفرينش را تدبير مى كند، هيچ شفيعى (هر واسطه و علتى) در جهان نيست مگر با اذن او انجام وظيفه مى كند. اين است پروردگار شما، او را بپرستيد چرا يادآور نمى شويد».
٧.«بگو كيست كه شما را از آسمان و زمين روزى مى دهد؟ كيست كه مالك گوش ها و ديدگان است؟ كيست كه زنده را از مرده ومرده را از زنده بيرون مى كند؟كيست كه امر آفرينش را تدبير و اداره مى كند؟ مى گويند: خدا. بگو: چرا متقى وپرهيزكار نيستيد».
٨. «خدايى كه آسمانها را بدون ستونى كه ببينيد برافراشت، سپس بر عرش (قدرت) مستولى گرديد و آفتاب و ماه را رام ساخت، هر كدام تا وقت معيّنى در گردشند، امر خلقت را تدبير مى كند تا شما به لقاى پروردگار خود يقين پيدا كنيد».
٩.« خداوند وضع روهى را دگرگون نمى كند مگر اين كه آنان قبلاً وضع خود را دگرگون سازند».
١٠. «ما آنچه از قرآن فرستيم، شفاى دل و رحمت الهى براى اهل ايمان است».
١١. «اگر در جهان خدايانى جز خدا بود، دستگاه آفرينش دچار فساد وتباهى مى شد. پيراسته است خدايى كه صاحب عرش است از آنچه وصف مى كنند».
١٢. «خداوند شماها را بر غيب مسلط نمى كند ولى از پيامبران خود برخى را بر اين امر برمى گزيند».
١٣. «بگذاريد من موسى را بكشم، و خداى خود را بخواند، من از اين مى ترسم كه دين شما را دگرگون سازد».
١٤.«آيا مردى را مى كشيد كه مى گويد: پروردگارتان« خدا» است و با دلايلى از جانب او به سوى شما آمده است».
١٦.«آيا شما از خاك آن تخم را رويانيديد يا ما رويانيديم».
١٧. «گفتم ازخدا طلب آمرزش كنيد، او آمرزنده گناهان است، آسمان را به باران فراوان مى گمارد و شما را با مال و فرزند كمك مى كند وباغها و جوى ها براى شما قرار مى دهد».
١٨. «قسم به فرشتگانى كه به فرمان حق به تدبير نظام خلق مى كوشند».