تدبير اين امور در حالى كه گواه بر وجود صانع است، گواه بر علم و قدرت، بلكه بر يگانگى مدبر جهان نيز مى باشد، زيرا وحدت نظام و پيوستگى اجزاى آن به يك ديگر، حاكى از آن است كه اراده واحدى بر جهان آفرينش حكومت مى كند و اگر در تدبير نظام آفرينش، خدايان متعددى دخالت داشت نظام خلقت دچار هرج و مرج و فساد مى گرديد. هم چنان كه آگاهى از مركز قدرت و كانون تدبير، وجدان ما را بيدار مى كند كه خالق جهان و مدبر اصلى آن را بشناسيم و او را بپرستيم نه غير او را.

٣.(وَفِى الأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ وَجَنّاتٌ مِنْ أَعْناب وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوانٌ وَغَيْرُ صِنْوان يُسقى بِماء واحد وَنُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى بعَْض فِى الأُكُلِ إِنَّ فى ذلِكَ لآيات لِقَوم يَعْقِلُونَ).

«در زمين قطعاتى پيوسته و مختلف وجود دارد و در آن باغ هايى از انگور و زراعت و نخل هايى كه از يك ريشه ويا دو ريشه روييده اند وجود دارد. همگى با يك آب سيراب مى شوند و ميوه برخى را بر ديگرى برترى داده ايم، در اين موضوع براى گروه