گذشته به غير اين نظم و ترتيب به زيور طبع آراسته گرديده است ولى در اين چاپ جديد، كه با حروف چينى و ويراستارى دقيق انجام مى گيرد، روش و ترتيب ياد شده را برگزيديم و در حقيقت يك نوع دگرگونى در شماره مجلدها پديد آمده و احياناً مطالب برخى به برخى ديگر منتقل گرديده است و نقص پيوسته دامن گير انسان است، و در جا زدن، نشانه ايستايى، و تحرك و دگرگونى نشانه رشد مى باشد.

عماد الدين اصفهانى متوفاى سال ٥٩٧ مى گويد:

«إنّى رأيت انّه لا يكتب إنسان كتاباً فى يومه إلاّقال فى غده: لو غُيّر هذا لكان أحسن ولو زيد كذا لكان يُستحسن ولو قُدِّم هذا لكان أفضل ولوترك هذا لكان أجمل. وهذا من أعظم العبر و هو دليل على استيلاء النقص على جملة البشر».

هرگاه اين خدمت ناچيز ثواب وپاداشى داشته باشد، وى آن را به روان پاك پدر بزرگوارش مرحوم آيت اللّه حاج شيخ محمد حسين سبحانى[١] هديه مى كند. ايشان نخستين كسى بود كه او را با كتاب خدا آشنا ساخت. و از خداوند بزرگ براى جامعه نوبنياد اسلامى ايران كه با انقلاب عظيم خويش، حماسه اى عظيم، در پيشينه ملت هاى جهان آفريده است، توفيق آشنايى بيشتر با قرآن و عمل به دستورهاى آن مسئلت دارد.

٢٠ صفر المظفر ١٤٠١، برابر٧ دى ماه ١٣٥٩

جعفر سبحانى

[١] عالم ربانى كه رؤيت و ديدار، گفتار و رفتار او هر فردى را به ياد خدا، به ياد اولياى الهى مى انداخت و روح مقدس و پاكش در روز يازدهم شوال ١٣٩٢، به سوى آشيان جاويدان پرواز نمود وجسد او در جوار حضرت معصومه (عليها السلام) در «مقبرة العلماء» به خاك سپرده شد عاش سعيداً و مات سعيداً.