منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٤

گروهى يك سلسله از آيات قرآن را ناظر به اين برهان مى دانند. اينك آيات مورد نظر آنان:

١.(اَللّهُ نُورُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشكوة فِيها مِصْباحٌ المِصْباحُ فِى زُجاجَة الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوكَبٌ دُرِىٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَة مُبارَكَة زَيْتُونَة لا شَرْقِيَّة وَلا غرْبِيَّة يَكادُ زَيْتُها يُضِىءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى نُور يَهْدِى اللّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ وَيَضْرِبُ اللّهُ الأَمْثالَ لِلنّاسِ وَاللّهُ بِكُلِّ شَىْء عَلِيمٌ).[١]

«خدا نور و روشنى آسمان و زمين است. روشنى او بسان چراغ دانى است كه در آن چراغ هست، چراغ داخل شيشه است، شيشه گويى ستاره درخشانى است كه روغن آن درخت زيتونى است پر بركت كه نه از شرق است و نه از غرب، روغنش نزديك به برافروختگى است هر چند آتش به آن نرسد. نورى است بر فراز نور. هر كه را بخواهد او را به سوى نور هدايت مى كند. خدا اين مثال ها براى مردم مى آورد. و خدا به همه چيز عالم است».

٢. (أَوَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنّهُ عَلى كُلّ شَىء شَهِيدٌ).[٢]

«آيا كافى نيست كه خداوند بر همه چيز دليل و گواه است و يا بر همه چيز مشهود و نمايان است».

٣.(شَهِدَ اللّهُ أَنَّهُ لا إِلَهَ إِلاّ هُوَ وَالْمَلائِكَةُ وَأُولُوا العِلْمِ قائِماً بِالقِسْطِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكيمُ).[٣]

«خدا و فرشتگان و صاحبان دانش گواهى مى دهند كه جز او