نمى باشد. چنان كه مى فرمايد:(بَدِيعُ السَّماوات وَالأَرض);«آفريننده آسمان ها و زمين است». و يك چنين آفريدگار توانايى از هر احتياج و نيازى پيراسته است.[١]

در آيه ديگر نيز بر بى نيازى خدا از فرزند به طور روشن اشاره شده است. چنان كه مى فرمايد:

(قالُوا اتَّخَذَ اللّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ هُوَ الغَنِىُّ لَهُ ما فِى السَّماواتِ وَما فِى الأَرْض...).[٢]

«گفتند:خدا براى خود فرزندى اختيار كرده است، پيراسته است او. او بى نياز است و هرچه در آسمان ها و زمين است از آن اوست».

قرآن به اين طريق اعتقاد هر نوع فرزند دارى را اعم از مسيح و غير مسيح كه در ميان يهود، مسيحيان، زرتشتيان، هندوان و مشركان وجود دارد محكوم كرده است.

دليل ديگرى كه بر بى پايگى خصوص فرزند بودن حضرت مسيح اتخاذ شده است اين است كه زندگى بشرى مسيح به گونه روشن در سوره هاى مختلف، خصوصاً سوره «مريم» تشريح شده و براى فرد با انصاف جاى ترديد در بشر بودن او باقى نگذاشته است. و در برخى از آيات گذشته نمونه هايى نيز از زندگى او وارد شده است.[٣]

قرآن به طور كلى ساحت مقدس خدا را از اين كه چنين رسولانى بفرستد

[١] در تفسير الميزان اين برهان به گونه ديگر تفسير شده است. «ج٣، ص ٣١٦».
[٢] يونس(١٠) آيه ٦٨.
[٣] ر.ك سوره هاى مائده، آيه هاى ١٧و ٧٥; توبه، آيه ٣٠.و در همين بحث آيه:(إِنَّما المَسيحُ عيسى ابن مَرْيَم...) سوره نساء، آيه ١٧١ خواهد آمد.