(هُوَ الَّذِى يُسَيِّرُكُمْ فِى البَرِّ وَالْبَحْرِ حَتّى إِذا كُنْتُمْ فِى الْفُلْكِ وَجَرََيْنَ بِهِمْ بِريح طَيِّبَة وَفَرِحُوا بِها جاءَتْها ريحٌ عاصِفٌ وَجاءَهُمُ الْمَوجُ مِنْ كُلِّ مَكان وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَيْتَنا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشّاكِرينَ* فَلَمّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِى الأَرْضِ بِغَيْرِ الحَقِّ...).[١]

«او است كه شما را در خشكى و دريا مى برد. وقتى در كشتى قرار گيريد و باد ملايمى آنان را مى برد، خوشحال مى شوند، ناگهان باد سهمگينى بر آن مىوزد و موج از هر طرف به ايشان مى رسد تصور مى كنند كه بلا آنان را فرا گرفته است،(در اين وقت) با اعتقاد خالص، خدا را مى خوانند، مى گويند: اگر ما را از اين خطر برهانى او را سپاسگزاران خواهيم بود. وقتى خدا آنان را نجات دهد، همان ها در زمين ظلم و ستم مى كنند».

(فَإِذا رَكِبُوا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمّا نَجّاهُمْ

[١] يونس(١٠) آيه ٢٢ـ٢٣.