٢٤. (لَوْ أَنْزَلْنا هذَا القُرانَ عَلى جَبَل لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ وَتِلْكَ الأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنّاسِِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ) (حشر/٢١).

٢٥. (يَومَئِذ تُحَدِّثُ أَخبارها)(زلزال/٤).

٢٦. (بِأَنَّ رَبَّكَ أَوحى لَها)(زلزال/٥).

ترجمه آيات

١. «برخى از صخره ها، از ترس خدا، از نقطه اى مى افتد».

٢. «رعد به تسبيح و ستايش او مشغولند».

٣.«آن چه كه در آسمان ها و زمين است و همچنين سايه هاى آن ها صبح و شام از روى ميل و اجبار، براى خدا سجده مى كنند».

٤. «نزديك است كه از حيله آنان، كوه ها از جاى خود كنده شوند».

٥. «مگر نمى نگرند به اجسامى كه خدا آفريده است كه سايه هاى آنها از راست و چپ(صبح وعصر) حركت مى كنند و خدا را سجده مى نمايند، در حالى كه خود اجسام در حال خضوع و اطاعت هستند».

٦.«براى خدا آن چه كه در آسمان ها و زمين است، از جنبدگان و فرشتگان سجده مى كنند و هرگز كِبر نمىورزند».

٧. «آسمان هاى هفت گانه و زمين و هر موجود عاقلى كه در آن ها است، خدا را تنزيه مى كند و آن چه در جهان هستى به عنوان «شىء» شناخته شده است، خدا را با ستايش تنزيه مى كند، ولى شما از تسبيح آن ها