منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٤٣

١٢. (أَفَرَايْتُمُ اللاّتَ وَالعُزّى* وَمَناتَ الثّالِثَةَ الأُخرى)(نجم/١٩ـ٢٠).

١٣. (وانَّ المَساجِدَ للّهِ فَلاتَدْعُوا مَعَ اللّهِ أَحَداً) (جن/١٨).

ترجمه آيات

١. «بگو:اى پيغمبر! كه ما چرا خدا را رها كرده و چيزى را مانند بتان كه هيچ قادر بر نفع و ضرر ما نباشد به خدايى بخوانيم».

٢.«براى خدا شريكانى قرار داده اند، در حالى كه آنها را خلق كرده است و براى او بدون آگاهى پسران و دخترانى قرار داده اند».

٣. «بخوانيد خداى خود را از روى زارى و پنهانى، او متجاوزان را دوست نمى دارد».

٤.«غير خدا هر آن كس شما به خدايى مى خوانيد در حقيقت همه مثل شما هستند».

٥.«آنهايى را كه شما خدا مى خوانيد جز خداى يكتا هيچ يك قدرت بر يارى شما ندارد».

٦. «و نيز مرا فرموده كه غير از خداى يكتا هيچ يك از اين خدايان باطل كه به حال تو نفع و ضررى ندارند به خدايى مخوان».

٧. «تنها حكمفرماى عالم وجود خداست».

٨. «ولى دعوى غير خدا همه دروغ است هيچ حاجتى را از خلق برنياورند».

٩. «وقتى گروه كافر تو را مى بينند، تو را مسخره مى كنند و مى گويند: آيا اين است كه از خدايان شما انتقاد مى كند؟ و آنان قرآن خداى رحمان را منكرند».

١٠.«آيا براى آنان خدايانى است كه آن ها را از عذاب ما باز مى دارد، آن ها نمى توانند خود را كمك نمايند».

١١. «وبه غير او معبودانى را كه به خدايى مى خوانيد در جهان داراى پوست هسته خرمايى نيستند».

١٢. «آيا لات و عزى را كه سومين بت است ديده ايد».

١٣. «مساجد از آن خدا است، پس همراه خدا كسى را نخوانيد».