منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٣٢

٣. «بگو: ممنوع شده ام آنها را بپرستم كه شما آنها را مى خوانى (مى پرستى)».

٤.«بگو آيا جز خدا موجودى را بخوانيم كه براى ما سود و زيانى دارند».

٥. «آنان را كه جز خدا مى خوانيد مانند شما بندگانى هستند».

٦.«آنان را كه جز خدا مى خوانيد، نمى توانند شما و نه خود را كمك كنند».

٧. «جز خدا كسى را مخوان كه نه نفعى به تو مى رساند و نه ضررى».

٨.«خدايانى كه جز خدا مى پرستيدند، آنان را بى نياز نساخت».

٩. «دعوت حق خاص خدا است كسانى كه غير اورا مى خوانند هرگز براى آنان پاسخ نمى گويند».

١٠. («شيطان مى گويد:) من بر شما تسلطى نداشتم جز اين كه شما را (به كارهاى زشت) دعوت كردم، شما نيز اجابت كرديد».

١١. «بگو: آنان كه جز خدا هستند بخوانيد، هرگز قادر بر دفع ضرر وبرگردانيدن آن از شما نيستند».

١٢.«آنان را كه مى خوانيد، خود خواهان وسيله به سوى پروردگار خود هستند»..

١٣.«آنان را كه جز خدا مى پرستند، مالك رزق شما نيستند».

١٤. «آنان را كه جز خدا مى خوانيد، پوسته هسته خرمايى رامالك نمى شوند».

١٥.«اگر آنان را بخوانيد، صداى شما را نمى شنوند».

١٦. «پروردگار شما به شما گفت مرا بخوانيد تا درخواست شما را اجابت كنم، آنان كه از پرستش من سرباز مى زنند وارد دوزخ مى شوند».

١٧. «چه كسى گمراه تر از آن فردى است كه جز خدا را مى خواند كه هرگز به او تا روز قيامت جواب نمى دهد».

١٨. «گفت: پروردگارا! من شب و روز قوم خودم را (به سوى تو) دعوت كردم».

١٩. «مساجد و يا سجده گاه ها از آن خداست، پس با خدا كسى را نخوانيد».