منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٢٧

خدا كسى نيست; ولى در عين حال در جهان آفرينش علل واسبابى داريم كه به اذن و فرمان خدا و قدرت خدا دادى، افراد بشر را يارى مى كنند. و كمك خواهى از فرع، كمك خواهى از اصل است.

اينك به برخى از آيات هر دو گروه اشاره مى كنيم:

(...وَمَا النَّصْرُ إِلاّ مِنْ عِنْدِ اللّهِ الْعَزِيز الحَكيم).[١]

«نصرت فقط از جانب خداى توانا و حكيم است».

(إِيّاكَ نَعْبُدُ وَإِيّاكَ نَسْتَعين).[٢]

«فقط تو را مى پرستيم و از تو يارى مى جوييم».

آيات ذكر شده نمونه هايى از گروه نخست بود. اينك به آيات گروه دوم كه به ما دستور مى دهد از عواملى غير خدا نيز استمداد كنيم اشاره مى نماييم:

١.(وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِوَالصَّلاة).[٣]

«از صبر و بردبارى ونماز كمك بگيريد».

٢.(وَتَعاوَنُوا عَلَى البِرِّ وَالتَّقْوى).[٤]

«در كارهاى نيك و پرهيزگارى به همديگر كمك كنيد».

٣. (...ما مَكَّنّى فِيهِ رَبِّى خَير فَأَعِينُونى...).[٥]

«آن چه را پروردگارم به من تمكن داده است بهتر است شما مرا (در ساختن سد) يارى كنيد».

٤. (وَإِنِ اسْتَنصروكُمْ فِى الدِّين فَعَلْيكُمُ النَّصْر...).[٦]

«اگر مسلمانان غير مهاجر از شما مسلمانان مهاجر كمك طلبيدند، آنان را يارى كنيد».