منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٧٩
در برابر ما فروتن بودند».
٤. «با اين كه طعام را دوست دارند، آن را به مسكين و يتيم و اسيرمى دهند».
٥.« آوازه تو را در جهان بلند كرديم».
گروه وهابى بزرگ داشت مواليد ووفيات اوليا و رجال آسمانى را بدعت و حرام مى دانند; تو گويى آنان دشمن سر سخت بزرگان دين و اولياى الهى هستند و اجتماع در مواليد و وفيات آنان را شرك مى خوانند.
محمد حامد فقى، رئيس جماعت انصار السنة المحمدية در پاورقى هاى خود بر فتح المجيد مى نويسد:
«الذكريات التى ملأت البلاد باسم الأولياء هى نوع من العبادة لهم وتعظيمهم;[١]
برپا كردن جشن در ايام ولادت اوليا، پرستش آنان حساب مى شود و يك نوع تعظيمى نسبت به آنان محسوب مى گردد».
ريشه تمام اشتباهات آنان يك كلمه است و آن اين كه چون براى شرك و توحيد و بالأخص مفهوم (عبادت) حد و مرزى تعيين نكرده اند، از اين جهت هر نوع بزرگ داشت را عبادت و پرستش تصور كرده اند. هم چنان كه ملاحظه مى فرماييد وى در كلام خود لفظ (عبادت) و تعظيم را كنار هم قرار داده و تصور كرده است كه هر دو لفظ، يك معنا دارند.
[١] فتح المجيد، ص ١٥٤. سپس از كتاب «قرة العيون» عبارتى به همين مضمون نقل مى كند. در اين ايام كه اين اوراق و صفحات زير چاپ مى رود در حالى كه در تمام كشورهاى اسلامى جشن و مجالس شادى به مناسبت ميلاد پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) بر پا است، مفتى سعودى (بن باز) هر نوع بزرگ داشت ميلاد پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) را حرام و بدعت اعلام كرده است.