در اين بخش يك رشته اعمال و درخواست هايى كه گروه وهابى و دنباله روهاى آنان در جهان اسلام، آنها را شرك و عبادت مى انگارند، با تجزيه و تحليل قرآنى مورد بحث و بررسى قرار گرفته است و اگر انسانى خود را از زنجير تعصب برهاند، دلايل قرآنى مى تواند او را به توحيد خالص رهبرى كند.

يكتاپرستى اساس دعوت همه پيامبران آسمانى بوده است; يعنى همه انسان ها بايد خداى يگانه را بپرستند و از پرستش موجودات ديگر بپرهيزند.

يكتاپرستى و شكستن زنجيرهاى دوگانه پرستى، از اساسى ترين دستورهاى آسمانى است كه در سرلوحه برنامه هاى پيامبران الهى قرار گرفته است; تو گويى تمام پيامبران براى يك هدف برگزيده شده اند و آن تثبيت يكتاپرستى و مبارزه با شرك مى باشد.

قرآن مجيد اين حقيقت را به روشنى يادآور شده است:

١.(وَلَقَدْ بَعَثْنا فِى كُلِّ أُمّة رَسُولاً أَنِ اعْبُدوا اللّه وَاجْتَنِبُوا الطّاغُوت...).[١]

«در ميان هر امتى پيامبرى برانگيختيم كه خدا را بپرستند و از هر

[١] نحل(١٦) آيه ٣٦.