منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٠٦
(وَنَزَّلْنا عَلَيْكَ الكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَىْء). [١]
«قرآن را به تو نازل كرديم، در حالى كه بيان كننده همه چيز هست».
در آيه ديگر به بيانات پيامبر كه درباره تفسير وتوضيح آيات نازل شده است، حجيت مى بخشد و مى گويد يكى از وظايف پيامبر اين است كه آيات نازل شده را براى امت بيان كند و توضيح دهد(نه تنها قرائت كند و بخواند). چنان كه مى فرمايد:
(وَأَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْر لِتُبَيِّنَ لِلنّاسِ ما نُزّل إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ).[٢]
«قرآن را به تو نازل كرد تا آن چه را كه به مردم فرو فرستاده شده است، روشن كنى و آنان نيز در مضامين آيات به تفكر و انديشه بپردازند».
اين آيه به روشنى، پيامبر را مبيّن و توضيح دهنده آياتى كه خدا فرو فرستاده است معرفى مى كند. پيامبر درباره قرآن دو وظيفه دارد واين دو وظيفه را نبايد به يكديگر مخلوط كرد:
١. مبيّن و بيان گر اهداف و مضامين قرآن است. هم چنان كه در جمله (لِتُبَيِّنَ لِلنّاس...) به اين حقيقت اشاره شده است.
٢. بازگو كننده كلمات وحى است. چنان كه مى فرمايد:
(وَقُرآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النّاسِ عَلى مُكْث).[٣]
«قرآن را به تدريج فرو فرستاديم تا آن را براى مردم به تدريج
[١] نحل (١٦) آيه ٨٩.
[٢] همان، آيه ٤٤.
[٣] اسرا(١٧) آيه ١٠٦.