(وَكَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِوَالعَيْنَ بِالعَيْنِ وَالأَنْفَ بِالأَنْفِ وَالأُذُنَ بِالأُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ وَالْجُرُوجَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفّارَةٌ لَهُ وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَل اللّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظّالِمُونَ).[١]

«بر آنان (بنى اسرائيل) آن را (تورات) مقرر داشتيم كه جان در مقابل جان، وچشم در مقابل چشم، و بينى و گوش در مقابل بينى و گوش، و دندان در برابر دندان مى باشد، و هر زخمى قصاص دارد و اگر كسى آن را ببخشد (و از قصاص صرف نظر كند)، كفاره گناهان او محسوب مى شود و هر كس به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نكند، ستم گر است».

(وَقَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوراةِ وَآتَيْناهُ الإِنْجِيلَ فِيهِ هُدًى وَنُورٌ وَمُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوراةِ وَهُدًى وَمَوعِظَةً لِلْمُتَّقينَ).[٢]

«وبه دنبال آنان ( پيامبران پيشين) عيسى بن مريم را قرار داديم كه به آن چه پيش از او فرستاده شده بود، (از تورات) تصديق داشت و انجيل را به او داديم كه در آن هدايت و نور بود،(كتاب آسمانى او نيز) تورات را كه قبل از او بود، تصديق مى كرد و هدايت و موعظه براى پرهيزكاران بود».

(وَلْيَحْكُمْ أَهلْ الإِنْجِيلِ بِما أَنْزَلَ اللّهُ فِيهِ وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَل اللّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ).[٣]

[١] همان، آيه ٤٥.
[٢] همان، آيه ٤٦.
[٣] همان، آيه ٤٧.