«آنان بسيار به سخنان تو گوش مى دهند تا آن را تكذيب كنند مال حرام فراوان مى خورند. اگر نزد تو آمدند در ميان آنان داورى كن يا(اگر صلاح بود) آنان را به حال خود واگذار و اگر از آنان صرف نظر كنى به تو زيان نمى رسانند و اگر ميان آنان داورى كنى با عدالت داورى كن كه خدا عادلان را دوست دارد».

(وَكَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوراةُ فِيها حُكْمُ اللّهِ ثُمَّ يَتَولَّونَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنينَ).[١]

«آنان چگونه تو را به داورى مى طلبند، در حالى كه تورات نزد ايشان است و در آن حكم خدا هست. (وانگهى) پس از داورى خواستن، از حكم تو روى مى گردانند و آنان مؤمن نيستند».

(إِنّا أَنْزَلْنَا التَّوراة فِيها هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَالرَّبّانيُّونَ وَالأَحْبارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللّهِ وَكانُوا عَلَيْهِ شُهداءَفَلا تَخْشَوُا النّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلا تَشْتَرُوا بِآياتى ثَمَناً قَلِيلاً وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ).[٢]

«ما تورات را نازل كرديم كه در آن هدايت و نور بود و پيامبران كه تسليم در برابر فرمان خدا بودند با آن براى يهوديان حكم مى كردند. و (هم چنين) علما و دانشمندان به اين كتاب الهى كه به آنان سپرده شده بود و بر آن گواه بودند، داورى مى نمودند. بنابر اين، از داورى كردن بر طبق آيات الهى از مردم نهراسيد و از من بترسيد و آيات مرا به بهاى ناچيز نفروشيد وآنان كه به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نمى كنند كافرند».

[١] همان، آيه ٤٣.
[٢] همان، آيه ٤٤.