منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٤٥
خدا عسل و خودِ قرآن را شفابخش معرفى مى كند.[١]
٦. در حالى كه از نظر قرآن خدا يگانه رزاق و روزى رسان و روزى ده است،[٢] مع الوصف در آيه ديگر دستور مى دهد كه افراد متمكن به زيردستان روزى دهند و به آنان لباس بپوشانند.[٣]
٧. از نظر قرآن زارع واقعى خدا است، [٤] در حالى كه در آيه ديگر فلاحت پيشگان را نيز زارع خوانده است.[٥]
٨. در آيه اى وارد شده است كه خداوند اعمال بندگان خود را مى نويسد، [٦] در حالى كه در آيه ديگرى فرشتگان را مأمور نوشتن اعمال معرفى مى كند.[٧]
٩. از نظر قرآن، تنها مالك جهان خدا است و هيچ كس مالك چيزى جز او نيست،[٨] در حالى كه در آيه ديگر به مالكيت انسان ها اعتراف مى كند.[٩]
١٠. در همين بحث (توحيد در تدبير) آياتى را خوانديم كه خدا را يگانه مدبر معرفى مى كرد، حتى اگر از مشركان سؤال شود كه مدبر كيست؟ مى گويند: خدا است،[١٠] ولى در آيه ديگر به وجود ديگر مدبرها اعتراف
[١] (فِيهِ شفاءٌ لِلنّاسِ) (نمل، آيه٦٩) (وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرآنِ ما هُوَ شفاءٌ) (اسراء، آيه ٨٢).
[٢] (إِنَّ اللّهَ هُوَ الرَزّاقُ ذُو القُوَّةِ الْمَتين) (ذاريات، آيه ٥٨).
[٣] (وَارْزُقُوهُمْ فِيها وَاكْسُوهُمْ) (نساء، آيه ٥).
[٤] (ءَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزّارِعُون) (واقعه، آيه ٦٤).
[٥] (يُعْجِبُ الزُّرّاعُ لِيَغِيظَ بِهِمُ الكُفّار) (فتح، آيه ٢٩).
[٦] (وَاللّهُ يَكْتُبُ ما يُبَيِّتُون) (نساء، آيه ٨١).
[٧] (بَلى وَرُسُلنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ) (زخرف، آيه ٨٠).
[٨] (وَللّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْض) (آل عمران، آيه ١٨٩).
[٩] (أَوْ ما مَلَكَتْ ايمانُكُمْ) (نساء، آيه ٣).
[١٠] (وَمَنْ يُدبرّ الأَمْر فَسَيَقُولُونَ اللّه) (يونس، آيه ٣١).