منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٦

توحيد در خالقيت

از مراجعه به قرآن روشن مى گردد كه كتاب آسمانى خالقى جز خدا و آفريننده اى جز او نمى شناسد و هر چيزى كه سهمى از وجود و نصيبى از هستى دارد، خالق آن خداست.

اينك قسمتى از آياتى كه بر اين مطلب گواهى مى دهند:

١.(قُلِ اللّهُ خالِقُ كُلّ شَىء وَهُوَ الواحِدُ القَهّارُ).[١]

«بگو خدا، اوست آفريننده همه چيز، اوست يگانه و غالب».

٢.(اللّهُ خالِقُ كُلِّ شَىْء وَهُوَ عَلى كُلّ شَىْء وَكِيلٌ).[٢]

«اوست آفريننده همه چيز، اوست اختيار دار همه چيز».

٣. (ذلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ خالِقُ كُلِّ شَىء لاإِلهَ إِلاّ هُوَ).[٣]

«اين است خداوند شما، آفريننده همه چيز. خدايى جز او نيست».

٤. (ذلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ خالِقُ كُلّ شَىْء فَاعْبُدُوهُ...).[٤]

« اين است خدا، پروردگار شما، خدايى جز او نيست، او است آفريننده همه چيز. او را بپرستيد».

٥. (هُوَ اللّهُ الْخالِقُ البارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الأَسْماءُ الْحُسْنى...).[٥]

«اوست آفريدگار، پديد آرنده و صورت گر، براى اوست نام هاى نيك».